กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 209: สนทนายามค่ำคืนแห่งสำนักชิงอวิ๋น ตอนที่สอง
หลังจากกระอักกระอ่วนอยู่ครู่หนึ่ง
ข้าถามนางอีกครั้งว่า “ท่านแม่ เหตุใดตอนอยู่ในแดนมารข้าจึงยากจนถึงเพียงนั้น?”
ชิงเมิ่งถอนหายใจแล้วอธิบายว่า
“ท่านแม่ไม่รู้ว่า หลังจากเขายอมจำนนเมื่อสามสิบปีก่อน เขาก็แบกรับค่าชดเชยทั้งหมดไว้เพียงลำพัง เขาเองก็ไม่เคยบอก”
“วันที่เจ้าถือกำเนิด ท่านแม่มอบเจ้าให้เขา เพราะคิดว่าเขาจะปกป้องเจ้าได้ และทำให้เจ้าใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในแดนมาร ท่านแม่ไม่รู้ว่าเขาเองก็ฝืนประคองสถานการณ์อยู่ ท่านแม่คิดว่าเขาเป็นถึงราชันมาร ต่อให้ยากจน จะยากจนสักเพียงใดกันเชียว?”
“อีกอย่าง เขาเคยมาหลายครั้ง ทุกครั้งล้วนแต่งกายสุภาพเรียบร้อย เส้นผมก็หวีอย่างเป็นระเบียบ”
“แต่ท่านแม่ไม่เคยพูดกับเขา และไม่กล้าถามข่าวคราวของเจ้า”
ข้าเอียงศีรษะถามว่า “เพราะเหตุใด?”