กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 134: ทุบตีผู้น้อย รังควานผู้ใหญ่
ในที่สุดเชือกป่านก็ขยับ
มิใช่มีผู้ใดขยับ หากแต่ตัวมันเองต่างหากที่ขยับ
เส้นเชือกราวกับมีชีวิต ค่อย ๆ สอดเข้าไปในรอยแยกของค่ายกลด้วยตัวเอง
ราวกับงูมุดถ้ำ ราวกับน้ำซึมผ่านเม็ดทราย
พันรัดจุดศูนย์กลางของฐานค่ายกล ล็อกเส้นทางพลังวิญญาณเอาไว้
เส้นเชือกยิ่งพันก็ยิ่งแน่น ยิ่งล็อกก็ยิ่งลึก
จากนั้นทุกคนก็ช่วยกันดึงปลายเชือกอีกด้านหนึ่ง
คนหลายร้อยคนช่วยกันดึง ราวกับกำลังถอนหัวไชเท้า
หัวไชเท้านั้นมีขนาดใหญ่มาก ทุกคนต่างออกแรงกันเต็มที่