กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 131: ห้วงเวลาแห่งการสู้รบชุลมุน ตอนที่สาม
——จอมมารเฒ่าคูหลิงยืนประจันหน้ากับบรรพชนตระกูลฉงและบรรพชนตระกูลซุนแล้ว
ในมือถือไม้ไผ่ถ่อเรือลำหนึ่ง ไม้ไผ่นั้นเก่ามาก ไม่รู้ว่าใช้มานานกี่ปีแล้ว
ไม่รู้ว่าจะใช้ตีคนได้หรือไม่
น่าจะได้
บรรพชนตระกูลซงและบรรพชนตระกูลซุนหัวเราะออกมา
บรรพชนตระกูลซงกล่าวเย้ยหยันว่า “เจ้าคิดจะสู้กับพวกข้าสองคนเพียงลำพังหรือ?”
จอมมารเฒ่าคูจ้าวพยักหน้า “ยังไม่เคยสู้มาก่อน อยากลองดู”
บรรพชนตระกูลซุนแค่นหัวเราะ “ไม่กลัวว่าลองแล้วจะสิ้นชีพหรือ?”
จอมมารเฒ่าคูหลิงถอนหายใจ “อายุมากถึงเพียงนี้แล้ว สิ้นชีพก็สิ้นชีพไปเถิด ยังไม่เคยตาย เช่นนั้นก็ลองดู พอลองแล้วก็จะรู้ เมื่อรู้แล้วก็ไม่กลัว เมื่อไม่กลัวก็ไม่คิดมาก เมื่อไม่คิดมากก็ได้พักผ่อน การได้พักผ่อนย่อมดี ไม่ต้องถ่อเรืออีกต่อไป”