บทที่ 128: เจ้าสำนักเชิญกำลังเสริมมา

บทที่ 128: เจ้าสำนักเชิญกำลังเสริมมา

เสียงนั้นอยู่ไกลมาก แต่ทุกคนล้วนได้ยิน

เสียงนั้นชวนให้คนอยากต่อยนัก แต่ทุกคนกลับกำลังรอคอย

ทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้น ทั้งในค่ายกลและนอกค่ายกลก็เงียบลงพร้อมกัน

“ครึกครื้นกันถึงเพียงนี้! เหตุใดจึงไม่รอข้า!”

เว่ยชางเสวียน

ชั่วขณะต่อมา เขาก็เหยียบกระบี่เหินมาจากเส้นขอบฟ้า

เส้นผมสีขาวสยายไปตามแรงลม ชายเสื้อคลุมโบกสะบัดส่งเสียงดัง

เขาบินมาไม่เร็ว แต่มั่นคงยิ่ง

ราวกับเหยี่ยวที่ไม่รีบร้อนโฉบลงจับเหยื่อ หากวนเวียนอยู่บนฟ้าสองรอบก่อน เพื่อให้คนเบื้องล่างมองเห็นชัด ๆ ว่าใครมา