บทที่ 126: ฝ่ายตัวร้ายถึงกับพูดไม่ออก

บทที่ 126: ฝ่ายตัวร้ายถึงกับพูดไม่ออก

บนใบหน้าอันงดงามไร้ผู้ใดเทียบของจีเยียนฉือ ปรากฏสีหน้าราวกับกำลังคิดว่า “ยังดีที่มีคนเตือน”

นางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มองผู้คนที่อยู่นอกค่ายกล

ชายแขนเสื้อพลิ้วไหว อานุภาพแผ่พุ่งออกมาเต็มที่

ด้านหลัง ศิษย์สำนักเหอฮวนกว่าพันคนพร้อมใจกันยืดหลังตรง

“เมื่อสามสิบปีก่อน ในมหาสงครามเซียนมาร ค่ายกลอาถรรพ์ยังสร้างไม่สมบูรณ์”

“พวกเจ้าคิดจะอาศัยสงครามครั้งนั้นทำให้แดนบำเพ็ญเซียนและแดนมารสูญเสียผู้คนเป็นจำนวนมาก แล้วฉวยโอกาสแทรกคนของพวกเจ้าเข้าไปในทั้งสองโลก ห้าสำนักใหญ่ และพันธมิตรหมื่นเซียนให้มากขึ้น”

นางหยุดไปครู่หนึ่ง “ผู้ใดจะคิดว่าราชันมารกลับยอมจำนนเสียก่อน สงครามจึงเกิดขึ้นไม่ได้ ผู้คนก็ไม่ตาย การแทรกซึมย่อมไร้ประโยชน์ แผนการจึงล้มเหลว”

ผู้คนด้านนอกค่ายกลไม่มีใครกล่าววาจา

ถ้อยคำไม่กี่ประโยคของจีเยียนฉือเปรียบเสมือนการรื้อสงครามเมื่อสามสิบปีก่อนออกมาพิจารณาใหม่