บทที่ 115: เกิดเรื่องใหญ่แล้ว จะเปิดศึกกันแล้ว

บทที่ 115: เกิดเรื่องใหญ่แล้ว จะเปิดศึกกันแล้ว

ผ่านไปนานพอสมควร

ซูหนิงเป็นคนแรกที่เอ่ยขึ้นอีกครั้ง: “ในแดนมารซ่อนผู้บำเพ็ญขั้นมหายานไว้มากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ผู้บำเพ็ญขั้นมหายานยังใช้กันแบบนี้ได้ด้วย? เอาไปเฝ้าประตูใหญ่? เอาไปค้ำเรือข้ามฟากที่สาขาแม่น้ำวั่งชวน? ถ้าเช่นนั้นค่าโดยสารต่อคนจะสักเท่าไร? ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าขั้นแปลงวิญญาณคงไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นเรือกระมัง?”

เหยียนชวนเป็นคนที่สอง: “ผู้บำเพ็ญขั้นมหายานในแดนมารไร้ค่าเกินไปแล้วกระมัง ราวกับผักกาดขาวในตลาดสด มัดแล้วมัดเล่า วางเกลื่อนอยู่ริมถนนตามใจชอบ”

มู่หรงจั๋วหรี่ตา: “ถ้าเช่นนั้นเหตุใดเขาจึงไม่ช่วยฝูเยี่ยน? ผู้บำเพ็ญขั้นมหายานคนหนึ่งอาจสู้ผู้บำเพ็ญขั้นมหายานสามคนไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็น่าจะช่วยคนออกมาได้มิใช่หรือ?”