บทที่ 113: ท่านพ่อกระโดดลงหลุม พี่ชายถูกกักตัว

บทที่ 113: ท่านพ่อกระโดดลงหลุม พี่ชายถูกกักตัว

ขณะที่กำลังเลื่อนดูไปเรื่อย ๆ มีข้อความหนึ่งทำให้ข้าหยุดลง

【รำลึกวันวานอันเลือนราง】—“เขตการค้าของแดนมารหยุดเปิดทำการแล้ว มีผู้ใดรู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น?”

ด้านล่างมีคนตอบว่า:

【กายาศักดิ์สิทธิ์นักแสวงสมบัติ】—“หยุดเปิดทำการหรือ? เมื่อไม่กี่วันก่อนข้ายังไปอยู่เลย คึกคักทีเดียว”

【คาดเดาเจตนาแห่งโลกหล้า】—“ได้ยินว่าเป็น ‘การจัดระเบียบภายใน’ แต่ใครจะเชื่อกัน? เขตการค้าเปิดได้ยังไม่ถึงปี จะจัดระเบียบอะไร? จัดระเบียบแผงร้านที่วางเป็นระเบียบเกินไปหรือ?”

【ซิวซิวรับซื้อของจากแดนมาร】—“ผู้ใดจะรู้ ข้าเดิมคิดจะไปซื้อกระบี่เหล็กทมิฬยมโลก สุดท้ายพอไปถึงริมแม่น้ำกลับพบว่าเรือหายไปแล้ว คนแจวเรือก็ไม่อยู่สักคน”

【หนึ่งในใต้หล้าแห่งวิถีโอสถ】—“ข้ากลับพบคนแจวเรือผู้หนึ่ง มีเขาแพะงอกอยู่บนศีรษะ แต่ถามอะไรเขาก็ไม่ยอมพูด เอาแต่นั่งยอง ๆ เหม่อลอยอยู่ตรงนั้น”