กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 110: บรรพชนลงมือแสดงเอง ผู้บำเพ็ญวิชามารหนีออกมาแล้ว
มื้อเช้า
เหยียนชวนทำโจ๊กข้าวฟ่างกับผักดอง เรียบง่ายแต่อุ่นท้อง
ข้าถือชามไว้ ค่อยๆ ดื่มทีละคำอย่างเชื่องช้า เพราะมือยังสั่นอยู่
เมื่อวานข้าโบกกระบี่
เวินจือหยาส่งยันต์ส่งสารไปหาเว่ยชางเสวียนอีกครั้ง
ยันต์ส่งสารสว่างวาบ จากนั้นเสียงเย็นชาไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นว่า:
“ผู้ที่ท่านเรียกอยู่นอกเขตบริการ โปรดลองโทรอีกครั้งในภายหลัง ติ๊ด—”
โรงอาหารเงียบกริบ
เสียง “ติ๊ด” นั้นก้องอยู่ในโรงอาหารเป็นเวลานาน ราวกับจุดจบประโยค และคล้ายจุดไข่ปลา