บทที่ 90: หมูแดงตุ๋นกับความลับสะท้านฟ้า

บทที่ 90: หมูแดงตุ๋นกับความลับสะท้านฟ้า

เมื่อกลับถึงสำนัก ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว

เหล่าศิษย์พี่ยังไม่เข้านอน ต่างพากันนั่งยอง ๆ รอพวกเราอยู่ตรงประตูภูเขา

พูดให้ถูกคือ มีคนหนึ่งยืนอยู่ ส่วนอีกสี่คนนั่งยอง ๆ

เสิ่นชิงเฉินยืนอยู่ด้านหน้า พิงเสาประตู กอดกระบี่ไว้ สีหน้าไร้อารมณ์

ซูหนิงนั่งยองอยู่ทางซ้าย มือเท้าคาง ประหนึ่งรูปสลักนักคิดที่สวมอาภรณ์

เหยียนชวนนั่งยองอยู่ทางขวา ในมือยังกำไม้พายทำอาหารเอาไว้ บนไม้พายเปื้อนน้ำซอสหมูแดงตุ๋น

มู่หรงจั๋วพิงเสาประตูอีกต้น ดวงตาดอกท้อหรี่ลงครึ่งหนึ่ง คล้ายกำลังงีบหลับ หรือไม่ก็กำลังโปรยเสน่ห์

กู้เฉินกวงนั่งยองอยู่ด้านหลังสุด บนเข่าวางสมุดเล่มหนึ่ง ปากกาหนีบอยู่ข้างหู ท่าทางราวกับกบที่พร้อมกระโจนได้ทุกเมื่อ

มากันครบแล้ว