บทที่ 85: อา ราชันย์เต่ามาแล้ว

บทที่ 85: อา ราชันย์เต่ามาแล้ว

มิใช่พลังอำนาจกดข่มแบบ “ข้ามาถึงแล้ว พวกเจ้าหลีกทางไป”

แต่เป็นพลังอำนาจกดข่มแบบ “ข้ามาถึงแล้ว พวกเจ้าทั้งหมดต้องคุกเข่าลง”

พลังอำนาจกดข่มหนักหน่วงถึงขั้นเปลวเทียนภายในตำหนักยังหดสั้นลงสามชุ่น

ศิษย์หลายคนที่มีระดับการบำเพ็ญต่ำถึงกับขาอ่อน ทรุดคุกเข่าลงตรงนั้น

จากนั้นคนกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามา

ผมขาวโพลน กลิ่นอายเซียนเปี่ยมล้น ท่วงท่ายามก้าวเดินประหนึ่งกำลังเหินเมฆหมอก...

ไม่สิ พวกเขากำลังเหินเมฆหมอกจริง ๆ เท้าของพวกเขาไม่ได้แตะพื้นแม้แต่น้อย

ประมุขตระกูลเร้นโลกเหล่านั้นต่างพากันลุกขึ้นจัดที่นั่งให้ด้วยความนอบน้อม ราวกับกำลังปรนนิบัติบรรพชน

อ้อ ก็บรรพชนของพวกเขาจริง ๆ นั่นแหละ