กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 78: ฉากทำลายเกราะป้องกันครั้งใหญ่
เว่ยชางเสวียนยืนไพล่มือไว้ด้านหลัง อาภรณ์สีขาวพลิ้วไสว แผ่กลิ่นอายรอบกายราวกับประกาศว่า “ข้าคือกฎเกณฑ์”
“ข้าขอกล่าวถ้อยคำที่อาจฟังไม่รื่นหูสักหน่อย พวกเจ้าร้อนรนขับไล่คนเช่นนี้ มิใช่เพราะริษยาที่ศิษย์สำนักของข้าโดดเด่นหรอกหรือ?”
เจ้าสำนักคนหนึ่งพึมพำว่า “ผู้ใดริษยากัน?”
เว่ยชางเสวียนหูไวเป็นเลิศ จึงหันไปมองทันที “เจ้าไม่ริษยาหรือ? เช่นนั้นเมื่อครู่เหตุใดจึงกระโดดออกมาด่าทอ? กระโดดเสียสูงเพียงนั้น ไม่เหนื่อยหรือ?”
เจ้าสำนักผู้นั้นเงียบปากลง
เว่ยชางเสวียนกล่าวต่อ “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ พวกเจ้าริษยาที่ศิษย์สำนักของข้าล้วนมีรากวิญญาณเดี่ยว ริษยาที่สำนักของข้ายังมีรากวิญญาณปฐมโกลาหลอยู่ด้วย”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง
“ริษยาจนใจเจ็บแล้วกระมัง?”
ทั่วทั้งสถานที่เงียบงัน