บทที่ 72: รากวิญญาณปฐมโกลาหล อีกทั้งยังเป็นเผ่ามาร

บทที่ 72: รากวิญญาณปฐมโกลาหล อีกทั้งยังเป็นเผ่ามาร

เซี่ยเชียนเจวี๋ยยกมือขึ้นห้ามการโต้เถียง

“กล่าวคือ นางสามารถสื่อสารกับสัตว์วิญญาณได้จริง”

ศิษย์สำนักชิงอวิ๋นคนหนึ่งก้าวออกมา “ถูกต้อง! คราวก่อนที่ซากพิศวงแห่งสัตว์มายา พวกเราถูกราชสีห์สามเศียรเพลิงมรกตระดับสูงไล่ล่า ก็เป็นนางที่เกลี้ยกล่อมให้มันล่าถอย!”

เหล่าศิษย์พี่โกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำ

ซูหนิงด่ากราด “พวกเจ้ายังมีหน้ามาพูดอีกหรือ? ศิษย์น้องเล็กช่วยเกลี้ยกล่อมสัตว์อสูรให้พวกเจ้า แต่พวกเจ้ากลับตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้นเช่นนี้?”

เหยียนชวนกล่าวเสริม “เนรคุณเสียจริง! หากไม่มีศิษย์น้องเล็ก พวกเจ้าคงถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว!”

มู่หรงจั๋วกะพริบตาคู่งดงาม ทว่าน้ำเสียงกลับไม่อ่อนโยนแม้แต่น้อย “ตอนนี้ยังย้อนกลับมากัดพวกเราอีกหรือ?”