กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 46: ตำนานเก็บเด็กแห่งสำนักกระบี่ 2
ผู้อาวุโสวั่งจีกำลังจะกล่าวต่อ ทว่ามู่หรงจั๋วยกมือขึ้นเสียก่อน
“ผู้อาวุโส ให้ข้ากล่าวเอง”
ผู้อาวุโสวั่งจีพยักหน้า
มู่หรงจั๋วจึงวางกระจกในมือลง… (ใช่แล้ว เมื่อครู่นี้เขาส่องกระจกอยู่ตลอด) ก่อนกระแอมเบา ๆ
“ตระกูลเดิมของข้าเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งแดนบำเพ็ญเซียน นั่นคือตระกูลมู่หรง”
“สี่ตระกูลใหญ่?” ข้ากะพริบตา “ร่ำรวยมากหรือไม่?”
สีหน้าของมู่หรงจั๋วซับซ้อนเล็กน้อย “ร่ำรวย แต่ไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับข้าเท่าไร”
เขาก้มหน้าลง น้ำเสียงแผ่วเบาลง
“ข้าเป็นคุณชายที่ไม่ได้รับความโปรดปราน มารดาของข้าจากไปตั้งแต่ข้ายังเล็ก บิดาของข้า…มีบุตรชายมากมาย ขาดข้าไปสักคนก็ไม่เป็นไร”