บทที่ 25: กลับสำนัก—กลับบ้าน

บทที่ 25: กลับสำนัก—กลับบ้าน

จ้าวโหย่วเฉียน

บนร่างของเขายังคงห้อยหยกพกไว้มากมายจนส่งเสียงกระทบกันกริ๊งกร่าง ยามก้าวเดินก็เกิดเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง

ทว่าที่เอวกลับมีกระบี่สั้นเล่มใหม่เพิ่มขึ้นมา

ฝักกระบี่ทำจากไม้ศักดิ์สิทธิ์ชั้นดี ประดับด้วยหยก มองปราดเดียวก็รู้ว่าราคาไม่ธรรมดา

เมื่อเห็นพวกเรา ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย ก่อนจะเดินส่ายเข้ามา

“โอ้โฮ พวกคนยากจนแห่งสำนักกระบี่สวรรค์ พวกเจ้าก็ออกมาแล้วรึ?”

น้ำเสียงของเขายังคงชวนให้คนอยากต่อยเช่นเดิม

ซูหนิงกลอกตาใส่

ข้าทักทายอย่างกระตือรือร้นว่า “ศิษย์พี่โหย่วเฉียน สบายดีหรือไม่!”