กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 22: ซากพิศวงแห่งสัตว์มายา 7
ลี่ปู้ฝานรู้สึกขอบคุณข้าเป็นอย่างยิ่ง
เขาเดินมาหยุดตรงหน้าข้าแล้วโค้งคำนับอย่างนอบน้อม
“น้องสาว บุญคุณยิ่งใหญ่ครั้งนี้ข้าจะไม่กล่าวคำขอบคุณแล้ว! ต่อไปหากมีเรื่องใด จงสั่งข้าได้เต็มที่!”
ข้าโบกมือ “ไม่ต้อง ไม่ต้อง”
แต่เขายังคงล้วงสมุนไพรวิญญาณต้นหนึ่งออกจากอกเสื้อ แล้วยัดใส่มือข้า
“นี่คือหลิงจือมรกตเก้าใบที่ข้าเก็บรักษามาหลายปี! ขอมอบให้เจ้า!”
ข้าก้มลงมอง
หลิงจือมรกตเก้าใบมีอยู่เก้าใบ เปล่งประกายสีเขียวอ่อน และมีปราณวิญญาณเข้มข้นจนแทบจะหยดออกมาเป็นน้ำ
ข้างกายมีเสียงสูดลมหายใจด้วยความตกตะลึงดังขึ้น