เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 16: ซากพิศวงแห่งสัตว์มายา 1
ซูหนิงเห็นแววตาข้าเป็นประกายละโมบ จึงรีบราดน้ำเย็นใส่ทันที “แต่สัตว์อสูรระดับกลางรับมือยากยิ่งกว่า ระดับการบำเพ็ญสูง สติปัญญาก็สูง ทั้งยังรู้จักซุ่มโจมตี หลบหนี และเรียกพวกพ้องมาช่วย”
เหยียนชวนกล่าวเสริม “แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นวิญญาณก่อกำเนิดอย่างศิษย์พี่ใหญ่ หากพบเข้าก็ใช่ว่าจะรับมือได้ วิ่งหนีนั้นไม่เป็นปัญหา แต่จะจับตัว? ยาก”
มู่หรงจั๋วกล่าว “ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสัตว์อสูรระดับสูง”
ข้าเอียงศีรษะ “ระดับสูงเก่งกาจเพียงใด?”
ซูหนิงมีสีหน้าเคร่งขรึม “สัตว์อสูรระดับสูงมีพลังเทียบเท่าผู้บำเพ็ญขั้นวิญญาณก่อกำเนิดของพวกเรา เมื่อรวมกับอิทธิฤทธิ์โดยกำเนิดของพวกมันแล้ว ต่อให้เป็นผู้อาวุโสขั้นแปลงวิญญาณก็ใช่ว่าจะรับมือได้”
เหยียนชวนกล่าว “ต้องเป็นยอดฝีมือระดับเจ้าสำนักจึงจะเอาชนะได้อย่างมั่นใจ”
ข้าถาม “เช่นนั้น สัตว์อสูรระดับสูงก็คือสิ่งที่เก่งกาจที่สุดแล้วหรือ?”
กู้เฉินกวงส่ายหน้า “เหนือกว่าสัตว์อสูรระดับสูง ยังมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์”