บทที่ 13: ล้มละลายอีกแล้ว

บทที่ 13: ล้มละลายอีกแล้ว

จากนั้น ศิษย์พี่ทั้งหลายก็เริ่มแบ่งแร่กัน

มิใช่แบ่งของกลาง แต่เป็นการจัดสรร

ซูหนิงหยิบขึ้นมาก้อนหนึ่งพลางพินิจอย่างละเอียด “ข้าเป็นผู้มีรากวิญญาณธาตุไม้ ใช้มากมายไม่ได้ แร่ก้อนเล็กที่ศิษย์น้องเล็กให้เมื่อวานก็เพียงพอจะเพิ่มความเหนียวให้กระบี่แล้ว ข้าไม่เอา”

เขาวางแร่กลับลงไป

เหยียนชวนถูมือไปมา “ข้าเป็นผู้มีรากวิญญาณธาตุไฟ หากเติมสิ่งนี้ลงในกระบี่จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่ง ข้าเอาสักห้าชั่งดีหรือไม่?”

เขาเองก็รู้สึกว่ามากไปเล็กน้อย จึงเหลือบมองศิษย์พี่คนอื่นอย่างระมัดระวัง

มู่หรงจั๋วพยักหน้า “ห้าชั่งพอหรือ? ถ้าเช่นนั้นเอาสิบชั่งดีหรือไม่?”

เหยียนชวนส่ายหน้า “พอแล้ว พอแล้ว ประหยัดไว้หน่อย”

มู่หรงจั๋วหยิบไปเองสามชั่ง “ผู้มีรากวิญญาณธาตุดินเติมสิ่งนี้ลงไปก็ใช้ได้เหมือนกัน แต่ข้าไม่โลภ เอาเพียงสามชั่งก็พอ”