กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่จงเฮ่อวางซังเหนี่ยวเหนี่ยวลงบนเตียง เธอก็ตื่นขึ้นมา
ดูเหมือนเมื่อครู่เธอจะเมาหนักเกินไปหน่อย ตอนนี้จึงเริ่มสร่างแล้ว
เธอใช้มือยันตัวลุกขึ้นนั่ง มองจงเฮ่ออย่างเหม่อลอยโดยไม่พูดอะไร ทั้งยังมีอาการมึนเมาอยู่เล็กน้อย
เมื่อสบเข้ากับดวงตาเรียวงามใสกระจ่างคู่นั้น จงเฮ่อก็อดถามไม่ได้ว่า “เป็นอะไรไป เหนี่ยวเหนี่ยว”