กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เขาพูดเช่นนั้น ก่อนจะโน้มตัวเข้าหาเธออย่างฉับพลัน รอยยิ้มบาง ๆ แต้มอยู่ตรงมุมปาก ราวกับอยากชดเชยอะไรบางอย่างเพิ่มเติม “อืม เหนี่ยวเหนี่ยวฟังดูเพราะกว่า”
ใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ใกล้เกินไปเล็กน้อย เสียงทุ้มนุ่มไพเราะแว่วเข้าหู ราวกับมีแปรงเล็ก ๆ กำลังแกว่งไกวแผ่วเบา จนชวนให้หัวใจคันยุบยิบ
ผู้ชายคนนี้มักมีท่าทีชวนหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัวอยู่เสมอ ทั้งที่เจ้าตัวแค่อยากเป็นพี่ชายที่ดีเท่านั้น