กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าแดดจ้า แสงตะวันอันอบอุ่นลอดผ่านม่านที่แง้มไว้นิดหน่อยสาดเข้ามา กระจายแสงอุ่นอบอวลไปทั่วห้อง
คืนนี้ซังเหนี่ยวเหนี่ยวหลับสนิทเป็นพิเศษ จนถูกเสียงปลุกที่ตั้งไว้ในสมองกลปลุกให้ตื่น
เธอขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด คิดว่าจะไม่สนใจเสียงนี้ พลิกตัวนอนต่อ แต่ขณะที่มือร่วงลงตามจังหวะพลิกตัวกลับคลำไปโดนอะไรบางอย่าง สัมผัสอุ่นวาบ
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวลืมตาขึ้นอย่างสงสัย กลับเห็นจงเฮ่อที่ควรจะนอนบนโซฟากลับนอนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าขาวผ่องหล่อเหลาผ่อนคลาย หลับสนิท
หืม? ทำไมคนคนนี้นอนอยู่บนเตียง