กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
จงเฮ่อเหลือบมองเตียงใหญ่ของเธอ แค่ให้พวกเขาสองคนนอนก็ยังเหลือเฟือ จากนั้นก็มองโซฟาแคบ ๆ ที่อยู่ด้านข้าง ก่อนจะมองซังเหนี่ยวเหนี่ยวตรงหน้า “ฉันนอนบนเตียงไม่ได้หรือ?”
คำถามนั้นฟังดูน่าสงสารอยู่ไม่น้อย
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวมองจงเฮ่อ แล้วส่ายหน้าอย่างหนักแน่น “พี่เฮ่อ ผู้ชายกับผู้หญิงอยู่กันตามลำพังในห้องเดียวมันเกิดเรื่องได้ง่าย ให้พี่นอนโซฟาก็ดีแค่ไหนแล้ว”
จงเฮ่อขมวดคิ้วอย่างสงสัย “จะเกิดเรื่องอะไร?”
ซังเหนี่ยวเหนี่ยว “...”
เวรเอ๊ย เรื่องแบบนี้จะพูดยังไงดี!
หรือจะบอกว่าเดี๋ยวไฟรักจะลุกลามจนหยุดไม่อยู่?
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวเปลี่ยนเรื่อง แล้วถามอย่างจริงจัง “จะนอนโซฟาหรือจะไป เลือกมา”