กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตี๋จื่อซิงกับตี๋ถิงถิงกำลังจะมา ซังเหนี่ยวเหนี่ยวจึงไม่คิดจะเดินเล่นต่ออีก เธอบอกเรื่องนี้กับจงเฮ่อ จากนั้นทั้งสองก็กลับโรงแรม
ตอนที่พวกเธอมาถึง ตี๋ถิงถิงกับน้องชายยังมาไม่ถึง
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวบอกให้จงเฮ่อกลับห้องไปก่อน ส่วนเธอยืนรอพวกเขาอยู่ตรงทางเข้าโรงแรม
จงเฮ่อขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไปไหน เขายืนรออยู่หน้าโรงแรมเป็นเพื่อนเธอ
ราวสิบกว่านาทีต่อมา ตี๋ถิงถิงก็มาถึงพร้อมกับตี๋จื่อซิง
ประตูห้องโดยสารของยานบินเปิดออก ตี๋จื่อซิงกำลังจะก้าวลงมาด้วยขาสั้น ๆ ของเขา
เมื่อเห็นดังนั้น ซังเหนี่ยวเหนี่ยวก็รีบเข้าไปอุ้มเขาไว้ในอ้อมแขน
“พี่ชายคนเล็ก” ตี๋จื่อซิงมองซังเหนี่ยวเหนี่ยวแล้วร้องเรียกด้วยรอยยิ้ม