กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ก่อนหน้านี้ซังเหนี่ยวเหนี่ยวขอตำแหน่งบ้านของตี๋ถิงถิงไว้แล้ว
จงเฮ่อขับยานบินไปส่งเธอด้วยความไม่เต็มใจนัก
หลังป้อนจุดหมายปลายทางแล้ว เขาก็เปลี่ยนเป็นโหมดอัตโนมัติ ก่อนมองซังเหนี่ยวเหนี่ยวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ดวงตาดอกท้อเจือแววตัดพ้อเล็กน้อย “วันนี้เธอจะไปพักบ้านรูมเมตจริง ๆ เหรอ ไม่คิดจะกลับโรงแรมแล้ว?”
“อืม” ซังเหนี่ยวเหนี่ยวมองเขาแล้วตอบรับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“ฮึ” จงเฮ่อแค่นเสียงอย่างเย็นชา ในใจรำคาญเธอจนแทบตายที่ไม่ยอมกลับโรงแรม
“เป็นอะไรไป?” ซังเหนี่ยวเหนี่ยวได้ยินน้ำเสียงของเขาเย็นชาขึ้น จึงถามอย่างไม่เข้าใจ