กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลีเหยี่ยนเริ่มลนลานเล็กน้อย เขามองซังเหนี่ยวเหนี่ยวแล้วรีบปฏิเสธ “ไม่ใช่ ฉันไม่มีคู่หมั้น”
ขณะพูด เขาถลึงตามองเหยาจื่อเฉิงอย่างดุดัน ก่อนคว้าคอเสื้ออีกฝ่ายไว้โดยไม่เกรงใจ “เหยาจื่อเฉิง ถ้านายยังกล้าพูดเหลวไหลอีก เชื่อไหมว่าฉันจะอัดนายให้พิการ”
ดวงตาสีดำสนิทของเขาถูกปกคลุมด้วยไอเย็นเยียบ คมกริบราวกับกระบี่คมที่ชักออกจากฝัก แผ่ความดุร้ายน่าสะพรึงกลัวออกมา
เหยาจื่อเฉิงมองเขาแล้วพลันรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมา
โชคดีที่หลีซวี่ช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้ เมื่อเห็นว่าซังเหนี่ยวเหนี่ยวกับคนอื่น ๆ ยังตามมาไม่ทัน เขาจึงหันกลับไปมอง แล้วก็เห็นภาพตรงหน้า พลันตวาดเสียงดัง “หลีเหยี่ยน นายกำลังทำอะไรอยู่ ปล่อยจื่อเฉิง”