ตอนที่ 122 ศึกจู่โจม

ซังเหนี่ยวเหนี่ยวรู้สึกค้างคาใจจนแทบนอนไม่หลับ เธอมองเวลาบนสมองกล ตอนนี้เลยตี 1 มาแล้ว

สำหรับเผ่าแมลงแล้ว เธอพอจะรู้จักอยู่บ้าง พวกมันมีนิสัยก้าวร้าวสูง สามารถกลืนกินทุกสิ่งที่กลืนกินได้ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์หรือพืช แม้แต่มนุษย์ก็ไม่เว้น อีกทั้งยังมีจำนวนมหาศาล ความสามารถในการแพร่พันธุ์ยิ่งน่าตกตะลึง

ยังมีคนสรุปไว้ว่า ที่ใดก็ตามที่เผ่าแมลงย่างกรายไป จะไม่เหลือแม้แต่ต้นหญ้า

นี่ก็คือคุณลักษณะพิเศษของเผ่าแมลง

แต่สำหรับหนอนกระดูกเนื้อที่กินเข้าไป ซังเหนี่ยวเหนี่ยวกลับไม่รู้สึกถึงปราณมารจากตัวมัน แล้วปราณมารนี้มาจากไหนกัน?

เมื่อไม่มีปราณวิญญาณจนเธอไม่อาจรวบรวมพลังได้ หรือแม้แต่ความสามารถในการรับรู้ของเธอก็ใช้การไม่ได้แล้ว?