กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
นี่มันจมูกหมากันหรือไง ขนาดกลิ่นแค่นี้ก็ยังได้กลิ่นอีกเนี่ยนะ!
ในใจรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง ซังเหนี่ยวเหนี่ยวเองก็ไม่รู้จะอธิบายกับเขาอย่างไรว่านี่คือเรื่องปกติทางสรีระของผู้หญิง
เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย ปรุงอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเงยหน้ามองจงเฮ่อด้วยสีหน้าอย่างคนที่เอ่ยออกมาได้ยาก “พี่ ในเมื่อพี่จับได้แล้ว ฉันก็จะไม่ปิดบังพี่”
พูดถึงตรงนี้ เธอหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ราวกับตัดสินใจอะไรได้แล้ว จึงพูดต่อ “จริง ๆ แล้วฉันเป็นโรคพันธุกรรม”
จงเฮ่อมองซังเหนี่ยวเหนี่ยว ขมวดคิ้วเล็กน้อย “โรคพันธุกรรม?”