กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เมื่อซังเหนี่ยวเหนี่ยวกลับมาถึงหอพักด้วยใจหวาด ๆ หลีเหยี่ยนกำลังอดไม่ได้ที่จะออกไปตามหาเธอ
เมื่อเปิดประตูเจอเธอ หลีเหยี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทำไมไปนานจัง? นึกว่านายมีเรื่องอะไรเสียอีก”
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวยิ้มให้เขา มัวแต่คิดเรื่องเพศหญิงจนใจลอย “ฉันจะมีเรื่องอะไรได้”
เธอเดินเข้าไป ข้างในใจพลันรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาเล็กน้อย