กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
กล่องควบคุมอุณหภูมิไม่ได้ใหญ่โตนัก พอใส่สารอาหารลงไปแล้ว ที่ว่างก็ยิ่งแคบลงไปอีก
ขนมที่ซังเหนี่ยวเหนี่ยวทำก็ใส่ไว้ได้แค่บางส่วน ส่วนที่เหลือเธอถือไปกินกับจินลั่วเลย
จริง ๆ แล้วจินลั่วไม่ค่อยสนใจอาหารที่ฟื้นฟูขึ้นมาเท่าไรนัก เขาคิดว่ามีสารอาหารก็เพียงพอแล้ว จะไปเสียเวลาคิดค้นวิธีกินสารพัดรูปแบบให้เปลืองแรงทำไม
“นี่นายทำเองเหรอ” จินลั่ว มองอาหารหลากหลายแบบในถุงกระดาษ บางอย่างเขาเคยเห็นของคล้าย ๆ กัน บางอย่างก็ไม่เคยเห็น จึงถามขึ้น
“อือ” ซังเหนี่ยวเหนี่ยวขานรับ แนะนำให้เขาฟังคร่าว ๆ แล้วพูดว่า “ฉันว่าชานมไข่มุกกินคู่กับพัฟแล้วสุดยอดมาก”