กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ได้ยินคำนี้ ซังเหนี่ยวเหนี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วหันไปมองคนที่พูดอยู่ข้าง ๆ
เขาสวมชุดครูฝึก ใบหน้าขาวหล่อเหลามีรอยยิ้มบาง ๆ ดูหล่อมาก
เมื่อเทียบกับความเข้มงวดของเรดดิง เขากลับสบาย ๆ มาก ขนาดกระดุมเสื้อก็ยังไม่ได้ติด หมวกครูฝึกก็ถอดออกมาถือเล่นในมือ ทำตัวเหลาะแหละ
เป็นคนที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ดูแปลกหน้าสนิท
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวกำลังจะถามว่าเขาเป็นใคร เรดดิงก็เดินเข้ามา เสียงเย็นชามีคำเตือนเล็ก ๆ “ลอเรนโซ อย่ายุ่งกับคนของฉัน”
“หึ” ลอเรนโซมองเรดดิงแล้วหัวเราะเบา ๆ กล่าวว่า “ครูฝึกเรดดิง ที่ว่าคนของฉันนี่หมายถึงด้านไหนกัน”
เขาจงใจบิดความหมายคำพูดของอีกฝ่าย