กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เลือดบนใบหน้าถูกเช็ดจนสะอาด เลือดกำเดาของซังเหนี่ยวเหนี่ยวก็หยุดไหลแล้ว
เธอมองผ้าเช็ดหน้าสีขาวที่เปื้อนคราบเลือดในมือหลิงคง แล้วดึงมันมา “เป็นของตอบแทน ให้ฉันซักผ้าเช็ดหน้าผืนนี้เองนะ”
หลิงคงไม่ปฏิเสธ เขามองเธอ ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ได้”
“หึ” หลีเหยี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ ส่งเสียงเยาะอย่างไม่พอใจ “ผ้าเช็ดหน้าขาด ๆ ผืนเดียวก็ยังจะหวงนัก เปื้อนแล้วไม่รู้จักทิ้งลงถังขยะหรือไง”
หลิงคงหันไปมองเขา “นี่คือผ้าเช็ดหน้าที่ระลึกถึงยานเทพสงคราม”
ได้ยินเช่นนั้น หลีเหยี่ยนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ยังอุตส่าห์ยอมเอามันออกมาอีก”
“ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้มีค่ามากเลยหรือ” ซังเหนี่ยวเหนี่ยวฟังสองคนคุยกันแล้วถามขึ้น