กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พวกตี๋ถิงถิงไม่เคยได้ยินชื่ออาหารอย่างหม้อไฟมาก่อน จึงนึกไม่ออกเลยว่ามันจะอร่อยสักแค่ไหน
หลิงคงยังขานรับ “ได้”
หลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรอีก
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวคิดถึงหม้อไฟไปพลางก็หลับไป
ความเหนื่อยล้าหลังออกกำลังกายถาโถมเข้ามา เธอหลับสนิทและหลับลึก หัวของเธอยังเอนไปพิงต้นแขนของจินลั่วข้าง ๆ อย่างไม่รู้ตัว
แรงกดเบา ๆ ทิ้งตัวลงมาอย่างฉับพลัน จินลั่วที่หลับตาปลอมหลับอยู่ลืมตาขึ้นทันที รู้สึกได้ว่ามีใครบางคนพิงอยู่บนต้นแขน เขาจึงรีบหันไปมอง
เขานึกว่าเธอทนไม่ไหวจนสลบไปแล้ว แต่กลับได้ยินลมหายใจที่สม่ำเสมอและยาวนาน แถมยังมีเสียงกรนแผ่ว ๆ สองครั้ง
จินลั่ว: “……”