กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ซังเหนี่ยวเหนี่ยว ต่อให้ฉันตาย ก็จะลากแกไปตายด้วย…”
เสียงที่เปี่ยมด้วยความโกรธแค้นดังแว่วอยู่ข้างหู คล้ายลอยมาจากที่ไกลแสนไกล ราวกับทะลุผ่านมิติกาลเวลา เจือความเลือนรางจนดูไม่เหมือนจริง
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวลืมตาขึ้นพรวด สิ่งที่เห็นมีเพียงความมืดสลัว ยังไม่ทันได้มองให้ชัด ร่างของเธอก็ร่วงจากกลางอากาศลงมากระแทกดังตุ้บ