กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 238 ความพิเศษของเสี่ยวสือโถว
สัตว์ในบริเวณใกล้เคียงยิ่งหวาดกลัวจนตัวสั่นงันงก หมอบนิ่งอยู่ในพงหญ้าไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
ซูเสี่ยวหว่านและเฉินเป่าจูค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ มนุษย์หมอกทมิฬที่เจ็บปวดเจียนตายเกรงว่าฉู่ชีเม่ยจะหนีไป จึงสะกดกลั้นความเจ็บปวดแผดเสียงคำรามลั่น “พานางไป! ขังนางไว้!”
หม่านชุนเตลิดหนีเข้าไปในป่าลึกอย่างไม่คิดชีวิต ปรับลมหายใจอยู่ถึงสองชั่วยามจึงฟื้นฟูบาดแผลที่ลำคอได้ มนุษย์หมอกทมิฬบดกระดูกลำคอของนางแตกหักไปหลายชิ้น หากมิใช่ฉู่ชีเม่ยใช้น้ำพุวิญญาณขัดขวางมันไว้ได้ทันท่วงที ลำคอของหม่านชุนคงถูกมันหักสะบั้นไปแล้ว