ตอนที่ 229 แกะรอย

ตอนที่ 229 แกะรอย

หม่านชุนสะดุ้งสุดตัว พลันตื่นจากภวังค์ นางกระโจนลุกขึ้นตามสัญชาตญาณ ทั่วร่างพลันเกร็งแน่น

ภายนอกฟ้าสว่างโร่แล้ว แสงรำไรลอดผ่านร่องเถาวัลย์ส่องเข้ามาในถ้ำ สิ่งที่ทำให้หม่านชุนตึงเครียดมิใช่ฟ้าสว่าง หากแต่เป็นฝูงตัวนิ่มโตเต็มวัยที่ล้อมปากถ้ำเอาไว้ ยามนี้เกล็ดสีดำของพวกมันทอประกายวาววับใต้แสงตะวัน ดวงตาเล็ก ๆ ที่เกรี้ยวกราดจ้องเขม็งมายังปากถ้ำ ตั้งท่าพร้อมจู่โจม

หม่านชุนนึกถึงตัวนิ่มตัวน้อยที่นางพลั้งมือสังหารไปเมื่อคืนได้ในชั่วพริบตา ที่แท้ตัวนิ่มโตเต็มวัยเหล่านี้ก็ดมกลิ่นตามตัวนิ่มตัวน้อยมาล้างแค้นนี่เอง

หม่านชุนไม่อยากสังหารพวกมัน นางจึงปลดปล่อยแรงกดดันพลังปฐมออกไปข่มขวัญ