กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 226 ในที่สุดก็หมดบทบาท
อู่จื่อกุยสองหมัดยากต้านสี่มือ ยิ่งรับมือก็ยิ่งเหนื่อยล้า เดิมทีเขาก็เจ็บปวดไปทั้งร่างอยู่แล้ว พลังอานุภาพของตนจึงไม่อาจสำแดงออกมาได้เต็มที่ เมื่อเผลอไปชั่วครู่ ก็ถูกฉู่ชีเม่ยฉวยโอกาสยามเขายกมือขึ้นซัดเข้าที่รักแร้ พริบตานั้น แขนขวาของอู่จื่อกุยก็เจ็บปวดจนยกไม่ขึ้นอีก
ปัง!
หินยักษ์ก้อนหนึ่งกระแทกเข้าที่หน้าอกของอู่จื่อกุยอย่างจัง จนซัดร่างเขาลอยกระเด็นไป อู่จื่อกุยแล่นประกายความคิดอย่างรวดเร็ว มิอาจพะวงถึงโลหิตปราณปั่นป่วนที่หน้าอก คิดอาศัยโอกาสนี้หลบหนีไป ทว่าไม่คาดคิดว่าข้อเท้าจะพลันรัดแน่น คล้ายมีเชือกผูกรัดข้อเท้าของเขาไว้ ร่างของเขาจึงถูกกระชากให้ลอยละลิ่วถอยหลังกลับมา