กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 168 กลายเป็นคนซื่อบื้ออีกครา
ทันใดนั้น ใบหน้าขยายใหญ่ใบหนึ่งก็พุ่งพรวดเข้ามาประชิดตรงหน้าฉู่ชีเม่ย สีหน้าดุร้ายเหี้ยมเกรียม “นังแพศยา! ในที่สุดเจ้าก็ตกอยู่ในมือข้าผู้เฒ่าแล้ว! ฮ่า ๆ ...”
ในเวลานี้เอง ไอเย็นเยือกสายหนึ่งได้เข้าปกคลุมฉู่ชีเม่ย ทำให้นางหมดสติไปอีกครา...
“ท่านแม่! ท่านแม่! ท่านตื่นสิเจ้าคะ! ท่านตื่นสิ! อย่าหลับอีกเลย อันอันกลัว เสี่ยวสือโถวก็กลัว ฮือ ๆ ...”
ฉู่ชีเม่ยสะดุ้งตื่นด้วยเสียงร้องไห้ปานใจจะขาดสองเสียง นางค่อย ๆ ลืมดวงตาที่ฝืดเคืองขึ้น สติสัมปชัญญะค่อย ๆ ฟื้นคืนมา ที่หว่างคิ้วไม่รู้ว่าแปะสิ่งใดไว้ รู้สึกเย็นสบายไปหมด
อันอันกำลังหมอบร้องไห้อยู่บนร่างของนาง เสี่ยวสือโถวก็กำลังร้องไห้จ้าอยู่ในห้องเช่นกัน
ฉู่ชีเม่ยรีบลุกขึ้นนั่ง “อันอัน!”