กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 152 ชีวิตคนดั่งคนต่ำต้อย
บ้านดินดิบทั้งต่ำเตี้ยและมืดทึบ ทว่ากลับปัดกวาดเช็ดถูได้สะอาดสะอ้าน
หวังเฉวียนเชื้อเชิญคนเข้ามาอย่างกระตือรือร้น อดรนทนไม่ไหวตะโกนไปทางด้านหลัง “เถ้าแก่ มีการค้ามาแล้ว!” ติดตามมาด้วยเสียงฝีเท้าอันเร่งรีบในทันใด
ตาเฒ่าร่างผอมแห้ง ผมเผ้าขาวโพลนไปครึ่งศีรษะคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าคนทั้งหลาย
หวังเฉวียนรีบแนะนำกับเถ้าแก่หู “เถ้าแก่ ผู้สูงศักดิ์ไม่กี่ท่านนี้ต้องการซื้อบ่าวรับใช้สองสามคนขอรับ”
“ดี ๆ” เถ้าแก่หูยิ้มจนหุบปากไม่ลง ประสานมือคารวะต่ออวิ๋นพั่วเทียนและฉู่ชีเม่ย “ผู้สูงศักดิ์โปรดรอสักครู่ ตาเฒ่าผู้นี้จะไปพาคนมาเดี๋ยวนี้”
เถ้าแก่หูให้หวังเฉวียนไปรินน้ำปรนนิบัติแขก ส่วนตนเองไปพาคนที่ลานหลังด้วยตนเอง