กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 122 บังเอิญพบ
ฉู่ชีเม่ยชะงักไปเล็กน้อย “ข้ามีลู่ทางซื้อธัญพืช สามารถใช้ธัญพืชจ่ายเป็นค่าแรงได้เจ้าค่ะ”
สองพ่อลูกอาจารย์ลู่เบิกตากว้าง แววตาเปี่ยมด้วยความดีใจระคนประหลาดใจที่ไม่อาจปิดมิด เอ่ยถามขึ้นพร้อมกัน “จริงรึ” ยามนี้ทุกบ้านล้วนขาดแคลนเสบียง แม้แต่คนพอมีฐานะยังกินธัญพืชราคาสูงลิ่วไม่ไหว ในยุคเข็ญเช่นนี้ มีเงินก็มิสู้มีธัญพืช
ฉู่ชีเม่ยพยักหน้า “ช่างฝีมือชั้นครูเช่นอาจารย์ลู่ ข้าให้ธัญพืชวันละ 4 จิน ส่วนกรรมกรทั่วไปก็เหมือนกับชาวบ้านในหมู่บ้านเค่าซานของเรา วันละคนละ 2 จิน ไม่จำกัดว่าเป็นธัญพืชชนิดใด หาซื้อธัญพืชแบบใดมาได้ก็จะแจกจ่ายแบบนั้นเจ้าค่ะ”