กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 119 โฮสต์ ข้ากลับมาแล้ว
ฉู่ชีเม่ยหันขวับกลับไป สายตากวาดค้นหาในป่าอย่างละเอียด ในป่าเงียบสงัด แสงสว่างยิ่งมายิ่งสลัวราง สายตาที่แอบมองคู่นั้นอันตรธานไปแล้ว
ฉู่ชีเม่ยตัดใจไม่สนใจอีก ไม่ว่าผู้เฝ้ามองผู้นี้จะเป็นมิตรหรือศัตรู ไม่ช้าก็เร็วต้องมีสักวันที่ปรากฏตัว เวลานี้นางทั้งเหนื่อย ทั้งกระหาย ทั้งหิว ค่ำคืนนี้เกรงว่าจะเดินออกจากป่าไม่ได้เสียแล้ว นางต้องหาทางหาของกินประทังท้อง
ฉู่ชีเม่ยก้มมองดูร่างกาย เสื้อผ้าถูกวัชพืชและกิ่งไม้เกี่ยวจนขาดรุ่งริ่ง บาดแผลบนลำคอสมานดีแล้ว ยามนี้นางมิต้องส่องกระจกก็รู้ได้ว่า สภาพของตนในตอนนี้ไม่ต่างอันใดกับขอทาน
ในเวลานั้นเอง ในห้วงสมองพลันมีเสียงของหยวนเป่าดังขึ้น “โฮสต์ ระบบกลับคืนสู่สภาวะปกติแล้ว ข้ากลับมาแล้ว!”