ตอนที่ 115 อันตรายที่มิอาจล่วงรู้

ตอนที่ 115 อันตรายที่มิอาจล่วงรู้

ทั้งสองคนเดินย้อนกลับไปอีกครา

คราวนี้มิได้เดินตามเส้นทางเดิมแล้ว ให้นางหม่านชุนเป็นผู้นำทางเพื่อตามหาร่องรอยของหมาป่าโดยเฉพาะ

เมื่อมีฟังก์ชันสารานุกรมสมุนไพรในระบบ จึงค้นพบหญ้าสมุนไพรมากมาย ความสามารถในการลงมือทำของนางหม่านชุนนั้นยอดเยี่ยมยิ่ง เพียงฉู่ชีเม่ยสาธิตให้ดูรอบหนึ่ง นางก็สามารถลงมือทำได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งความจำยังดียิ่ง รูปลักษณ์ของหญ้าสมุนไพรที่เคยเห็นเพียงครั้งเดียว ครั้งต่อไปย่อมไม่มีทางจำผิดเด็ดขาด

หยวนเป่าอดมิได้ที่จะกล่าวว่า “โฮสต์ ท่านมัวแต่เหน็ดเหนื่อยหาแต้มจากสมุนไพรไม่กี่แต้มนี้ มิสู้ขายอัญมณีในมิติออกไปเล่า เช่นนั้นมิใช่หาแต้มได้เร็วกว่าหรือ”

“หุบปากของเจ้าไปเสีย!” หากไม่เอ่ยถึงก็ไม่โมโห พอเอ่ยถึงก็พลอยให้นึกถึงภูเขาใหญ่แห่งหนี้สินกองโตเหนือศีรษะ อารมณ์ของฉู่ชีเม่ยพลันขุ่นมัวลงในชั่วพริบตา

หยวนเป่า “...”