ตอนที่ 107 หูอิ๋นฮวา

ตอนที่ 107 หูอิ๋นฮวา

ฉู่ชีเม่ย : ……

ความเร็วของหม่านชุนช่างเร็วยิ่งนัก! ดูราวกับเพียงชั่วพริบตา ก็ผลุบหายเข้าไปในราวป่าแล้ว

แท้จริงแล้วหม่านชุนมิได้ไปไหนไกล พอนางวิ่งเข้าไปในป่า ก็ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่อย่างมีด้วยความคล่องแคล่ว แล้วมองลอดช่องว่างระหว่างใบไม้ออกมา นางโหยหาสถานที่ที่มีผู้คน ทว่านางไม่กล้าไป คนในหมู่บ้านล้วนมองนางเป็นอสุรกาย บอกว่านางเป็นคนแห่งความอัปมงคลที่ถูกคำสาปจากเทพ

ขอเพียงนางถูกพบตัว ก็จะถูกขับไล่ ถึงขั้นมีคนปาหินใส่และเอาท่อนไม้ไล่ตีนาง

ฉู่ชีเม่ยเก็บถ้วยไม้ไผ่ที่หม่านชุนยังไม่ทันได้เอาไปขึ้นมา นางยืดตัวตรง ปัดเศษหญ้าบนร่าง แล้วรอให้คนเหล่านั้นเดินมาถึงตรงหน้า

คนที่เดินนำหน้าสุดคืออวิ๋นซื่อ นางมาส่งอาหารเย็นให้ฉู่ชีเม่ย