ตอนที่ 100 โหวซานคนว่างงานรับจ้าง

ตอนที่ 100 โหวซานคนว่างงานรับจ้าง

อำเภอชิงหยางยากจนมาก

นี่คือภาพจำแรกของฉู่ชีเม่ย

ถนนสายที่นางเดินอยู่นี้มีพ่อค้าแม่ขายแผงลอยและร้านรวงไม่มากนัก ดูเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวเป็นพิเศษ

ใคร ๆ ต่างก็ว่าตระกูลร่ำรวยมั่งคั่งอาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกของเมือง ฉู่ชีเม่ยจึงเดินไปยังถนนทางทิศตะวันออกของเมืองอีกครั้ง

ทิศตะวันออกของเมืองคึกคักกว่าทิศใต้ของเมืองเล็กน้อยจริง ๆ อย่างน้อยที่สุดทางฝั่งนี้ก็มีร้านรวงที่หน้าร้านสะอาดสะอ้านและดูหรูหราโอ่อ่าอยู่ไม่น้อย

ฉู่ชีเม่ยคิดจะเข้าไปถามราคาผ้าในร้านผ้า ผลปรากฏว่าลูกจ้างร้านผ้าเห็นนางสวมใส่เสื้อผ้าซอมซ่อ ก็ไม่ยอมให้นางก้าวเข้าประตูเลยแม้แต่น้อย

ฉู่ชีเม่ยหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง

คนตาโตประจบคนรวยเหยียบย่ำคนจนเช่นนี้ มีให้เห็นไม่เคยขาดมาแต่โบราณกาลแล้ว