กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 79 ช่วงเวลาอันมืดมนของชีวิต
หลู่อวิ๋นฟางหัวเราะ “รสชาติต้องเป็นเลิศอยู่แล้ว! ราษฎรไม่มีอันจะกิน เสื้อผ้าไม่พอคลุมกาย แม้แต่ตัวเองยังเอาชีวิตไม่รอด บ้านไหนจะเลี้ยงหมูเลี้ยงแกะกันเล่า? เพราะฉะนั้นคุณหนูเฉิน เจ้าบอกซิว่าเนื้อที่เจ้ากินน่ะมาจากที่ใด?”
ไท่จวินและเซี่ยซื่อพลันเปลี่ยนสีหน้า
เฉินเป่าจูไม่เข้าใจคำพูดของนาง จึงเอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “เจ้าหมายความว่าอย่างไร? นี่ไม่ได้กินเนื้อแล้วอิจฉารึ?”
หลู่อวิ๋นฟางหึ ๆ “คุณหนูเฉิน ยังจำกลิ่นเนื้อคนที่ไหม้เกรียมซึ่งลอยมาจากปากทางภูเขาในคืนนั้นได้หรือไม่? เหมือนกับรสชาติของหมูตุ๋นซีอิ๊วที่เจ้ากินไปในคืนนี้หรือไม่เล่า?”
สีหน้าภาคภูมิใจของเฉินเป่าจูชะงักงัน สมองในที่สุดก็คิดตามทันแล้ว
อ้วก!
อ้วก!
ไท่จวินและเซี่ยซื่ออาเจียนออกมาก่อน
แหวะ!