ตอนที่ 77 ท่าเรือซื่อทง

ตอนที่ 77 ท่าเรือซื่อทง

จงหย่งโหวบีบนวดหน้าผาก

เหนื่อยใจเหลือเกิน

“ท่านแม่ เพราะก่อนหน้านี้พวกเรามิได้ปฏิบัติต่อนางให้ดี ฉู่ซื่อจึงมีความแค้นต่อจวนโหว ยามนี้นางมีอาจารย์ที่เก่งกาจเป็นที่พึ่งพิง พวกเราอย่าได้ไปยั่วโทสะนางเลยจะดีกว่า อีกอย่างพวกเรายังต้องเร่งเดินทาง มีเรื่องเพิ่มหนึ่งเรื่องมิสู้ลดไปหนึ่งเรื่อง รอจนถึงเมืองจินหยางแล้ว ข้าจะส่งคนไปสั่งสอนนางอย่างหนักขอรับ” จงหย่งโหวกล่าวพลางกัดฟันกรามแน่น

ไท่จวินกุมหน้าอก สีหน้าดูทรมานยิ่งนัก “เกิงเหนียน ข้ากินอะไรไม่ลงมาหลายวันแล้ว วันนี้เพิ่งจะได้กลิ่นแป้งทอดนี้ถึงรู้สึกอยากอาหารขึ้นมา พวกเรามิได้เอาของนางเปล่า ๆ เจ้าให้เซี่ยซื่อส่งคนไปซื้อมาสักสองสามแผ่นเถิด มิเช่นนั้นแม่แก่ ๆ ของเจ้าคงต้องอดตายแล้ว!”

จงหย่งโหว “...ตกลงขอรับ ข้าจะให้เซี่ยซื่อส่งคนไป”