ตอนที่ 57 ตบตีข้า เจ้าจ่ายราคาไม่ไหวหรอก

ตอนที่ 57 ตบตีข้า เจ้าจ่ายราคาไม่ไหวหรอก

อู๋อิ่งแอบยินดีในใจ แม้ท่ามกลางความมืดมิดจะมองเห็นไม่ชัดเจน เขาก็สามารถอาศัยเสียงสังหารอีกฝ่ายได้ นิ้วมือของเขาขยับเล็กน้อย หนีบมีดซัดเล่มกะทัดรัดเอาไว้อย่างเงียบเชียบ มีดซัดมีพิษร้ายแรง ผู้ใดโดนเข้าย่อมต้องตาย

พรูด!

พร้อมกับเสียงอันแผ่วเบายิ่งยวด หนึ่งมีดซัดหนึ่งศรแทบจะซัดและยิงออกไปพร้อมกัน ทว่าในชั่วพริบตาที่ลูกหน้าไม้ถูกยิงออกไปนั้น ร่างของฉู่ชีเม่ยกลับอันตรธานหายไป

ดวงตาของอู๋อิ่งหดเกร็ง ลูกหน้าไม้ของอีกฝ่ายกลับตรึงไว้มาที่เขาได้อย่างแม่นยำ ยามนี้เขาไม่สนใจว่าจะเปิดเผยตัว เอียงกายทิ้งตัวลง หลบศรปลิดชีพดอกนี้ด้วยท่วงท่าพิสดาร ร่างจึงร่วงลงสู่พื้นตามแรง ทว่า ยังมิทันที่เขาจะทรงตัวได้มั่น ดวงแสงสีเขียวอ่อนดวงหนึ่งก็พุ่งทะลวงกะโหลกศีรษะของเขาไปเสียแล้ว

ตุ้บ!