กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 32 ฝนตกหนัก
พ่อบ้านวัยกลางคนกวาดตามองนางตั้งแต่หัวจรดเท้า “ห้าตำลึงเงิน”
ฉู่ชีเม่ยยังไม่ทันได้อ้าปาก หลู่เจิ้นซานก็ขมวดคิ้วมุ่น “ผ้าเคลือบน้ำมันม้วนหนึ่งอย่างมากที่สุดก็แค่ 100 อีแปะ เจ้าจะเห็นว่านางเป็นสตรีแล้วมาเรียกร้องราคาขูดรีดตามอำเภอใจเช่นนี้ไม่ได้”
พ่อบ้านวัยกลางคนมีความเกรงกลัวหลู่เจิ้นซานอยู่บ้าง จึงรีบอธิบาย “นายท่านใหญ่ที่ท่านพูดนั่นมันราคาในกลียุคที่บ้านเมืองสงบสุขขอรับ ยามนี้ขาดแคลนไปเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ข้าวของราคาพุ่งสูงลิ่ว ราคาเมื่อก่อนย่อมมิอาจซื้อหาสิ่งใดได้แล้ว”
ความจริงเป็นเช่นนั้นแท้จริง แม้หลู่เจิ้นซานจะยังคงขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่เอ่ยปากอันใดอีก
ฉู่ชีเม่ยกล่าวทันที “ตกลง เอาเชือกป่านเพิ่มอีกสองเส้น ลุงรีบให้คนนำมาส่งเถิด ข้ารีบ”