กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 24 เริ่มต้น
ช่วงบ่ายท้องฟ้ามืดครึ้ม ราวกับฝนกำลังจะตก
จงหย่งโหวส่งองครักษ์ขี่ม้าไปสำรวจเส้นทางด้านหน้าสองสามนาย เพื่อมองหาสถานที่หลบฝน
ทางภูเขาสัญจรลำบาก ขบวนเดินทางไม่อาจเร่งความเร็วขึ้นมาได้ จงหย่งโหวร้อนใจยิ่งนัก แต่ก็ไร้หนทาง
ภายในตู้รถม้าอบอ้าวมาก เถาหงนอนไม่หลับแล้ว จึงลุกขึ้นเปิดหน้าต่างรถ หยาดฝนหยดลงบนใบหน้า นางร้องอุทานขึ้นมาคำหนึ่ง “ไอ้หยา! ฝนตกแล้ว”
ฝนตกไม่หนัก ค่อย ๆ โปรยปรายลงมาทีละหยด หลังจากขบวนรถม้าเคลื่อนลงมาจากเนินลาดเอียงทอดยาว องครักษ์ที่ไปสำรวจทางข้างหน้าก็กลับมา พวกเขาไม่พบถ้ำ ทว่ากลับพบกระท่อมหญ้าที่ปลูกสร้างไว้ตรงเชิงเขาแห่งหนึ่ง ไม่รู้ว่าเป็นที่พักของชาวเขา หรือเป็นขบวนที่ผ่านทางมาก่อนหน้านี้สร้างเอาไว้