บทที่ 177

บทที่ 177

ยามเมื่อเวลาล่วงเลยไป บริเวณพื้นที่ด้านล่างแพลตฟอร์มศิลาสีเขียวมีร่างคนยืนอยู่เกือบร้อยคนแล้ว หากมองจากเครื่องแต่งกายของพวกเขา ส่วนใหญ่ล้วนมาจากครอบครัวพลเมืองธรรมดา ทว่าสีหน้าของพวกเขากลับตึงเครียด หันมองไปยังคนอื่น ๆ ที่กำลังรอการทดสอบภาคปฏิบัติเช่นเดียวกันเป็นระยะ เห็นได้ชัดว่าภายในจิตใจรู้สึกหวั่นวิตกเป็นอย่างมาก

เมื่อเทียบกันแล้ว กลุ่มวัยรุ่นจำนวนน้อยที่สวมใส่เสื้อผ้าหรูหรากลับมีสีหน้าผ่อนคลาย กระทั่งพูดยิ้มหัวเราะกันเบา ๆ ราวกับว่าสำหรับพวกเขาแล้ว สิ่งนี้เป็นเพียงด่านทดสอบเล็ก ๆ ที่ไม่มีค่าอันใด

สวีเฉียงกระชับป้ายไม้ในมือแน่น กวาดสายตามองไปรอบ ๆ พยายามมองหาร่างที่คุ้นเคยท่ามกลางฝูงชน ครู่ต่อมาจึงมองเห็นสองคนของสวีอวี้อยู่ที่มุมหนึ่ง