บทที่ 168

บทที่ 168

"เหลวไหล ภารกิจของกองทัพป้องกันเมือง พวกแกนึกอยากจะทำก็ทำ ไม่อยากทำก็สะบัดตูดหนีไปได้ตามใจชอบอย่างนั้นหรือ"

สิ้นเสียงของสวีอวี้ ทหารสองนายสีหน้ามืดครึ้มลง นายหนึ่งชักกระบองสั้นที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมาตรง ๆ โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ใช้สันกระบองฟาดลงที่หน้าผากของเขาอย่างจัง

คนงานรอบด้านที่เห็นเหตุการณ์ทางนี้ต่างไม่กล้าเข้าไปใกล้ ด้วยกลัวว่าจะหาเรื่องใส่ตัว

เรื่องทำนองนี้พบเห็นได้จนชินตาในไซต์งาน หากอู้งานเบาหน่อยก็ถูกหักค่าแรง หนักหน่อยก็โดนทุบตีลงโทษ ส่วนเรื่องการต่อต้านน่ะหรือ?

คนที่สามารถเข้ามาหลบอยู่ในป้อมปราการได้ พวกเขาไม่กล้าหาเรื่องเดือดร้อนใส่คนเบื้องหลังของตนเองหรอก