บทที่ 165

บทที่ 165

"ชิ"

ท่านจูเหลือบมองสวีอวี้แวบหนึ่ง หัวเราะเยาะออกมาแล้วกล่าวว่า "ทำไม คิดว่าขอโทษแล้วจะยกเว้นค่าใช้จ่ายให้ได้งั้นรึ"

"ไม่กล้าครับ นี่คือเงินเก็บทั้งหมดของผม ทั้งหมด..."

"มีแค่นี้ แกคิดว่าจะซื้อของของข้าได้หรือ"

ท่านจูไม่ได้ชายตามองแม้แต่น้อย เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ฝ่ามือที่ยื่นป้ายระบุตัวตนออกไปของสวีอวี้ค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ รู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง

หากเป็นเมื่อก่อน เขารู้สึกว่าเรื่องนี้ค่อนข้างลำบากใจอยู่บ้าง ไม่ใช่ว่ายันต์หยกของอีกฝ่ายไม่คุ้มค่ากับราคานี้ เพียงแต่การเพิ่มพลังจิตเข้าไปครั้งหนึ่ง ก็กวาดล้างทรัพย์สินของเขาจนเกลี้ยงเกลาแล้ว ซึ่งเขารับภาระไม่ไหวจริง ๆ